میلاد ثامن الحجج امام علی ابن موسی الرضا (ع) تبریک و تهنیت باد.

 

ابوالحسن علي بن موسي ع ملقب به « رضا» امام هشتم از ائمه اثني عشر ع و دهمين معصوم از چهارده معصوم (ع). سال تولد آن حضرت را 148 و 153 ق و ماه تولد ايشان را  ۱۱ذی القعده گفته اند .......
كنيه آن حضرت ابوالحسن و چون حضرت امير (ع) نيز مكني به ابوالحسن بوده است حضرت رضا (ع) را ابوالحسن ثاني گفته اند. مشهورترين لقب ايشان «رضا» بوده كه بنابر روايتي در عيون اخبار الرضا (1/13) علت ملقب بودن آن حضرت به «رضا» اين بوده است كه هم دشمنان مخالف و هم دوستان موافق به (ولايت عهد او) رضايت دادند و چنين چيزي براي هيچيك از پدران او دست نداده بود، از اين رو در ميان ايشان تنها او به «رضا» ناميده شد. مادر آن حضرت (ام ولد) به اغلب احتمالات از مردم شمال آفريقا يا مغرب مراكش بوده است.

ملاحظات سياسي در انتخاب لقب ايشان:

به روايت طبري (وقايع سال 201) مأمون آن حضرت را «الرضي من آل محمد» ناميد و شيخ صدوق هم بنابر روايتي ديگر در «عيون اخبار الرضا (2/14)» چنين گقته است. بايد متذكر شد كه اعيان و مبلغان بني عباس در اواخر عهد بني اميه مردم را دعوت مي كردند كه به «رضا از آل محمد» بيعت كنند ، يعني بي آنكه از كسي نام ببرند مي گفتند: چون خلافت بني اميه درست نيست بايد به كسي از خاندان محمد (ص) كه مورد رضايت همه باشد بيعت كنند. چون مأمون خود از بني عباس بود (بني عباس با حكومت آل علي مخالف بودند) و حضرت علي بن موسي بن جعفر را به ولايتعهدي برگزيد. همه از مخالف و موافق به او راضي شدند و مصداق «رضا من آل محمد» در حق آن حضرت صادق آمد و به آن لقب مرسوم و مشهور شد.

شخصيت علمي و اخلاقي آن بزرگوار:

شخصيت ملكوتي و مقام شامخ و زهد اخلاق حضرت رضا (ع) و اعتقاد شيعيان به او سبب شد كه نه تنها در مدينه بلكه در سراسر دنياي اسلام به عنوان بزرگترين و محبوبترين فرد خاندان رسول اكرم (ص) مورد قبول عامه باشد و مسلمانان او را بزرگترين پيشواي دين شناسند و نامش را با صلوات و تقديس ببرند. بيست و چند سال نداشت كه در مسجد رسول الله (ص) به فتوي مي نشست. علمش بسيار و رفتارش پيامبر گونه و حلم و رافت و احسانش شامل خاص و عام مي گرديد. كسي را با عمل و سخن خود نمي آزرد، تا حرف مخاطب تمام نمي شد سخنش را قطع نمي كرد. هيچ حاجتمندي را مأيوس باز نمي گرداند. در حضور مهمان به پشتي تكيه نمي داد و پاي خود را دراز نمي كرد. هرگز به غلامان و خدمه دشنام نداد و با آنان مي نشست و غذا مي خورد. شبها كم مي خوابيد و قرآن بسيار مي خواند. شبهاي تاريك در مدينه مي گشت و مستمندان را كمك مي كرد. نظافت را در هر حال رعايت مي كرد و عطر بسيار بكار مي برد. عادتاً جامه ارزان و خشن مي پوشيد ولي در مجالس و براي ملاقاتها و پذيرائيها لباس فاخر در بر مي كرد. غذا را اندك مي خورد و سفره اش رنگين نبود. در هر فرصتي مردم مسلمان را به وظايف خود آگاه مي كرد.....

علل تحميلي ولايتعهدي به امام رضا (ع):

الف) پس از قتل امين ، برادر مأمون، اوضاع عراق و شام سخت آشفته بود و در ميان بني عباس فرد برجسته اي كه مورد قبول و رضايت همگان باشد وجود نداشت در يمن و كوفه و بصره و بغداد و ايران عامه مردم از زمان منصور به بعد آن انتظاري را كه از خلافت بني عباس داشتند در نيافتند زيرا مردم تشنه عدل و داد و اسلام واقعي بودند از اين رو چشمها و دلها نگران و منتظر خاندان علي (ع) بودند و اميدها و آرزوهاي خود را به افراد برجسته و متقي اين خاندان بسته بودند. فضل و مأمون با مشاهده اوضاع نابسامان شهرهاي مهم و شورش مردم (مانند قيام ابوالسرايا در كوفه و علوي ديگر در يمن) به اين نكته پي برده بودند و مي خواستند با انتخاب فرد برجسته و ممتازي از خاندان علي به وليعهدي رضايت مردم را به خود جلب كنند و پايه هاي خلافت مأمون را مستحكم سازند به همين جهت مأمون در سال 200 ق بنا به گفته طبري رجا بن ابي الضحاك و فرناس خادم (در بعضي از روايات شيعي يا سر خادم) را به مدينه فرستاد تا علي بن موسي بن جعفر (ع) و محمد بن جعفر (عموي حضرت رضا ع) را به خراسان ببرند.

ب) در روايات شيعه آمده است كه مأمون به حضرت رضا (ع) نوشت تا از راه بصره و اهواز و فارس به خراسان بروند نه از راه كوفه و قم و دليل اين امر را كثرت شيعيان در كوفه و قم ذكر كرده اند زيرا مأمون مي ترسيد كه شيعيان كوفه و قم به دور آن حضرت جمع شوند. اين مؤيد آن است كه عامل فراخواندن حضرت رضا (ع) به خراسان عاملي سياسي بوده است و مأمون مي ترسيده است كه كثرت شيعيان در كوفه و قم سبب شود كه آن حضرت را به خلافت بردارند و رشته كار بكلي از دست مأمون خارج گردد.

حديث سلسله الذهب:

مشهور است كه به هنگام ورود حضرت رضا (ع) به نيشاپور طالبان علم و محدثان دور محفه (بارگير بي قبه، از ادوات سفر براي بار نهادن در آن / فرهنگ دهخدا) آن حضرت كه بر استري نهاده بود جمع شدند. و از ايشان خواستند كه حديثي بر آنها املا فرمايد. حضرت حديثي بطور مسلسل از آباء طاهرين خود رسول الله (ص) و جبرئيل از قول خداوند روايت كرد كه « كلمه لا اله الا الله حصني و من دخل حصني امن من عذابي» يعني كلمه توحيد با لا اله الا الله حصار و با روي مستحكم من است و هر كه بدرون حصار من رفت از عذاب من در امان مانده. اين حديث به جهت مسلسل بودن آن از ائمه اطهار (ع) تا حضرت رسول (ص) به سلسله الذهب معروف شده است. و درباره اينكه چرا آن حضرت اين حديث را املا فرمود بايد گفت كه آن نوعي دعوت به وحدت كلمه و اتفاق بوده است زيرا اساس و مدخل آن اين كلمه است كه معتقدان به خود را از هرگونه تشويش و عذابي در امان مي دارد و مسلمانان بايد با توجه به آن در درون حصار و باروي اسلام از اختلاف كلمه بپرهيزند و مدافع آن حصن در برابر تهاجم خارجي باشند و از دشمني و مخالفت بر سر مسائل فرعي دوري گزينند.

شرايط پذيرش ولايت عهدي از سوي امام رضا (ع) و مذاكرات بعمل آمده:

.... امام رضا (ع) پس از نيشاپور به طوس و از آنجا به سرخس و سپس به مرو كه اقامتگاه مأمون بود رفت.
به روايت عيون اخبار الرضا (2/149) مأمون نخست به آن حضرت پيشنهاد كرد كه خود خلافت را قبول كند و چون آن حضرت امتناع كرد و در اين باب مخاطبات زياد ميان ايشان رد و بدل گرديد سرانجام پس از دو ماه اصرار و امتناع ناچار و لايتعهدي را پذيرفت به اين شرط كه از امر ونهي و حكم و قضا دور باشد و چيزي را تغيير ندهد، علت مقاومت امام اين بود كه اوضاع را پيش بيني مي كرد و بر او مسلم بود رجال دولت كه عادت به لا ابالي گري و درازدستي عهد هارون الرشيد كرده اند زير بار حق نخواهند رفت و او قادر به انجام قوانين الهي نخواهد بود. مأمون پس از آن كه آن حضرت ولايتعهدي را پذيرفت امر كرد تا لباس سياه كه شعار عباسيان بود ترك شود و در باريان و فرماندهان و سپاهيان و بني هاشم همه لباس سبز كه شعار علويان بود بپوشند. خود نيز جامه سبز پوشيد و نام امام را زينت بخش درهم و دينار نمود و مقرر داشت كه در همه بلاداسلام بر منابر خطبه به نام امام خوانده شود و اين به روايت طبري روز سه شنبه دوم رمضان سال 201 ق بود.

عوامل مؤثر در شهادت و وفات حضرت رضا (ع):

ـ چنانكه اشاره شد ظاهراً فضل بن سهل در ولايت عهدي حضرت رضا (ع) مؤثر بوده است. اما گويا پس از انتخاب آن حضرت به ولايت عهدي وقايعي روي داده است كه منجر به مخالفت فضل با حضرت رضا (ع) شده است.

ـ نارضايتي خاندان بني عباس در بغداد از انتخاب امام رضا (ع) به ولايت عهدي و دشمني با فضل بن سهل و مأمون بخاطر اين انتخاب ـ تأثير شخصيت كلامي امام رضا (ع) در دوران ولايتعهدي و شهرت آن حضرت كه باعث حسادت حاكم وقت يعني مأمون مي شد.

(دايره المعارف تشيع / جلد 2/ ص 365)

تبریک یا بقیه الله

میلادباسعادت کریمه اهل بیت حضرت فاطمه معصومه مبارکباد

                        

نام شريف آن بزرگوار فاطمه و مشهورترين لقب آن حضرت، «معصومه» است. پدر بزرگوارش امام هفتم شيعيان حضرت موسى بن جعفر (ع) و مادر مكرمه اش حضرت نجمه خاتون (س) است . آن بانو خواهر امام هشتم نيز هست . لذا حضرت معصومه (س) با حضرت رضا (ع) از يك مادر هستند.

ولادت آن حضرت در روز اول ذيقعده سال ١٧٣ هجرى قمرى در مدينه منوره واقع شده است. ديرى نپاييد كه در همان سنين كودكى مواجه با مصيبت شهادت پدر گرامى خود در حبس هارون در شهر بغداد شد. لذا از آن پس تحت مراقبت و تربيت برادر بزرگوارش حضرت على بن موسى الرضا (ع) قرارگرفت.

در سال ٢٠٠ هجرى قمرى در پى اصرار و تهديد مأمون عباسى سفر تبعيد گونه حضرت رضا (ع) به مرو انجام شد و آن حضرت بدون اين كه كسى از بستگان و اهل بيت خود را همراه ببرند راهى خراسان شدند.

يك سال بعد از هجرت برادر، حضرت معصومه (س) به شوق ديدار برادر و اداي رسالت زينبي و پيام ولايت به همراه عده اى از برادران و برادرزادگان به طرف خراسان حركت كرد و در هر شهر و محلى مورد استقبال مردم واقع مى شد. اين جا بود كه آن حضرت نيز همچون عمه بزرگوارشان حضرت زينب(س) پيام مظلوميت و غربت برادر گراميشان را به مردم مؤمن و مسلمان مى رساندند و مخالفت خود و اهلبيت (ع) را با حكومت حيله گر بنى عباس اظهار مى كرد. بدين جهت تا كاروان حضرت به شهر ساوه رسيد عده اى از مخالفان اهلبيت كه از پشتيبانى مأموران حكومت برخوردار بودند،سر راه را گرفتند و با همراهان حضرت وارد جنگ شدند، در نتيجه تقريباً همه مردان كاروان به شهادت رسيدند، حتى بنابر نقلى حضرت(س) معصومه را نيز مسموم كردند.

به هر حال ، يا بر اثر اندوه و غم زياد از اين ماتم و يا بر اثر مسموميت از زهر جفا، حضرت فاطمه معصومه (س)بيمار شدند و چون ديگر امكان ادامه راه به طرف خراسان نبود قصد شهر قم را نمود. پرسيد: از اين شهر«ساوه» تا «قم» چند فرسنگ است؟ آن چه بود جواب دادند، فرمود: مرا به شهر قم ببريد، زيرا از پدرم شنيدم كه مى فرمود: شهر قم مركز شيعيان ما است. بزرگان شهر قم وقتى از اين خبر مسرت بخش مطلع شدند به استقبال آن حضرت شتافتند; و در حالى كه «موسى بن خزرج» بزرگ خاندان «اشعرى» زمام ناقه آن حضرت را به دوش مى كشيد و عده فراوانى از مردم پياده و سواره گرداگرد كجاوه حضرت در حركت بودند، حدوداً در روز ٢٣ ربيع الاول سال ٢٠١ هجرى قمرى حضرت وارد شهر مقدس قم شدند. سپس در محلى كه امروز «ميدان مير» ناميده مى شود شتر آن حضرت در جلو در منزل «موسى بن خزرج» زانو زد و افتخار ميزبانى حضرت نصيب او شد.

آن بزرگوار به مدت ١٧ روز در اين شهر زندگى كرد و در اين مدت مشغول عبادت و راز و نياز با پروردگار متعال بود.

محل عبادت آن حضرت در مدرسه ستيه به نام «بيت النور» هم اكنون محل زيارت ارادتمندان آن حضرت است.

آن حضرت در منظر اهل بيت از مقام خاص و بالايي برخوردارند. در رابطه با مقام خاص حضرت معصومه (علیها السلام) ، امام هشتم (علیه السلام) مي‏فرمايند:

" هركس معصومه(س) را در قم زيارت كرده باشد،  مثل اينست كه مرا زيارت كرده باشد ."

با تشکر از هادی جان

تسلیت یا بقیه الله

شهادت ششمین اخترتابناک امامت و ولایت امام جعفر صادق (ع) بر دوستداران ورهروان واقعیش تسلیت باد

السلام علیک یا جعفر بن محمد، ایها الصادق. ای پرچمدار شیعه و رئیس مذهب جعفری، ای بلند اختر! در شب هجران تو، عالم دگرگون شده است.

 

خلاصه ای از زندگی امام صادق (ع):

جعفر پسر محمد فرزند محمد باقر و ششمین امام شیعیان و بانو ام‌فروه‌ است. وی بیشتر با نام (امام جعفر صادق) شناخته می‌شود. او در ۱۷ ربیع الاول ۸۳ هجری قمری در مدینه دیده به جهان گشود. بخاطر صداقت در گفتار به صادق لقب ملقب شد. او توسط منصور دوانیقی، خلیفه عباسی مسموم شد و در ۲۵ شوال ۱۴۸ هجری قمری در سن ۶۵ سالگی در مدینه درگذشت. محل دفن وی در بقیع است.

ویژگی های علمی و فرهنگی زمان امام صادق علیه السلام:

زمان امام صادق از نظر اسلامی يك زمان منحصر به فرد است ، زمان نهضتها و انقلابهای فكری است بيش از نهضتها و انقلابهای سياسی .زمان حضرت صادق از دهه دوم قرن دوم تا دهه پنجم قرن دوم است . يعنی پدرشان در سال 114 از دنيا رفته اند كه ايشان امام وقت شده اند و خودشان تا 148 - نزديك نيمه اين قرن - حيات داشته اند.تقريبا يك قرن و نيم از ابتدای ظهور اسلام و نزديك يك قرن از فتوحات اسلامی می گذرد.دو سه نسل از تازه مسلمانها از ملتهای مختلف وارد جهان اسلام شده اند . از زمان بنی اميه شروع شده به ترجمه كتابها . ملتهايی كه هر كدام يك ثقافت و فرهنگی داشته اند وارد دنيای اسلام شده اند .نهضت سياسی يك نهضت كوچكی در دنيای اسلام بود ، نهضتهای فرهنگی زيادی وجود داشت و بسياری از اين نهضتها اسلام را تهديد می كرد . زنادقه در اين زمان ظهور كردند كه خود داستانی هستند ، اينها كه منكر خدا و دين و پيغمبر بودند و بنی العباس هم روی يك حسابهايی به آنها آزادی داده بودند . مسئله تصوف به شكل ديگری پيدا شده بود . همچنين فقهايی پيدا شده بودند که فقه را بر اساس دیگری (رأی و قیاس و غیره) به وجود آورده بودند . یک اختلاف افکاری در دنیای اسلام پیدا شده بود که نظیرش قبلا نبود ،بعدش هم پیدا نشد.

 
عصر امام صادق(عليه السلام)عصر توسعه نهضت علمي وفکري است تاحدي که بايد اذعان کرد چنين وضعي تاآن تاريخ نه تنها دردنياي اسلام بلکه درهمه جوامع بي سابقه بوده است.مردم بصورت ناگهاني وهم به صورت دست جمعي به سوي علم ومعارف روي آوردند وکوشيدند سد وحصري که از اين بابت درجوامع ديگر احساس مي کردند لااقل درجامعه اسلامي بشکنند . اين حرکت با همه جنبه هاي مثبتش داراي بعدي منفي نيز بود ازآن بابت که درچنين وضع وحالتي ضرورت ايجاب مي کرد عامل کنترلي درجنبه مها رکردن اين خواسته ها به صورت دقيق واخلاقي موجود باشد تاهوشمندي هاي ديگران زمينه ساز خنثي کردن تلاش هاي فکري درمحافل ومجامع نگردد . متأسفانه ازنقاط منفي اين توسعه و گسترش يکي همين بود که عصر امام صادق(عليه السلام)ازاين بابت عصراختلاف هوسها،عصر اضطراب وآشفتگي انديشه ها،عصر کينه ورزي ها وآشوبگري ها وعصر اعمال تعصب ها وحمايت ها شد واين مسأله تابدان حد است که افرادي چون ابن ابي العوجاء مادي مسلک به خود حق ميداد در مسجد النبي درمجلس درس امام صادق(عليه السلام)حضور به هم رساند وبا ايجاد اغتشاش وبه راه انداختن سروصدا احتجاج علمي جلسه درس را بهم زند.

 

کرامتی ازامام صادق (ع)

 

آتش در اطاعت امام

يكى از اصحاب امام صادق عليه السلام بنام مامون رقى نقل كرده است كه: در محضر سرور و مولايم امام صادق عليه السلام بودم، سهل بن حسن از شيعيان خراسان وارد شد و سلام كرد و نشست، عرض كرد: اى فرزند رسول خدا كرامت و بزرگى از آن شماست، شما خاندان امامت، چرا بر اين حق خود سكوت كرده و قيام نمى‏كنيد و حال آن كه هزاران نفر از شيعيان شما آماده شمشير زدن در ركاب شما هستند.

امام عليه السلام فرمود: اى خراسانى! لحظه‏اى درنگ كن. پس امر فرمود كه تنور را روشن كنند، هنگامى كه آتش شعله‏ور شد، به سهل فرمود: داخل تنور شو، سهل گفت: اى پسر رسول خدا مرا از اين كار معاف بدار، در اين هنگام هارون مكى يكى از اصحاب با وفاى امام عليه السلام وارد شد در حالى كه كفش‏هاى خود را در دست گرفته بود، سلام كرد و جواب شنيد، امام به او فرمود: كفش‏هاى خود را بر زمين بگذار و داخل تنور شو، او بدون هيچ درنگى وارد تنور شد و در ميان شعله‏هاى آتش نشست. امام صادق عليه السلام رو به خراسانى كرد و از حوادث خراسان براى او گفت، انگار امام عليه السلام در آن جا حاضر بوده است، سپس فرمود: داخل تنور را نگاه كن. مامون رقى مى‏گويد: من هم جلو رفتم و داخل تنور را مشاهده كردم، هارون مكى در ميان آتش نشسته بود و برخاست و از تنور خارج شد. امام به سهل فرمود: در خراسان چند نفر مانند او مى‏شناسى؟ عرض كرد: به خدا قسم احدى را نمى‏شناسم، امام عليه السلام حرف او را تاييد نمود و فرمود: در زمانى كه ما حتى پنج نفر از اين گونه ياران نداريم چگونه قيام كنيم؟

منبع : بحارالانوار ومناقب ابن شهر آشوب

چشم زخم و شور چشمي، واقعيت يا خرافه

 

 

امیدوارم تا پایان مقاله خوانده و استفاده ببرید

    بسياري از مردم چشم زخم و شور چشمي را جزو امور خرافي دسته بندي مي كنند و هيچ گونه اعتقاد و باوري به آن ندارند.

     قدرت تخريبي چشم بستگي به نيروي باطني هر شخص مختلف است. انسان ها به طور طبيعي از چنين توان و انرژي برخوردار مي باشند.

 

الــــــــوداع ای ماه رحمت الــــــوداع

الوداع، ماه تسبیح و عبادت الوداع                             

الوداع ای ماه غفران و کرم،ماه محرم گشتن دل در حرم

ماه مهمانی مه بخشندگی،ماه رو کردن به راه بندگی

الوداع ای افتتاح نیمه شب      ، الوداع ای ذکرهای زیر لب

ای ابوحمزه ، خداحافظ مجیر، الوداع ای روضه های دستگیر

الوداع ای یا علی و یا عظیم،الوداع ای یا غفور و یا رحیم

الوداع ای سفره پیغمبری،الوداع ای اشکهای حیدری

روزهای عفو تو از دست رفت ،از کف دل هر چه بود و هست رفت

از در خانت گدا را رد مکن،راه عشق و عاشقی را سد مکن

توشه کن اشک مناجات مرا،تا محرم تا صفر تا کربلا التماس دعا.  

عیدت مبارک عزیزم

 

فــضیلت مـــاه مبارک رمـــضان

حلول ماه مبارک رمضان ماه میهمانی خداوند مبارک

از قول شيخ صدوق به سند معتبر از امام رضا (ع) از قول پدران بزرگوارش ،از قول امام علی (ع) كه از پيامبر اكرم (ص)نقل كرده است در فضيلت ماه رمضان:

ای مردم! ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش به سوی شما روی كرده است. ماهی كه نزد خدا برترين ماههاست و روزهايش بهترين روزها و شبهايش بهترين شبها و ساعتهايش بهترين ساعتهاست. ماهی است كه در آن شما را به ميهمانی خدا خوانده اند و از كسانی قرار داده شده ايد كه از كرامت خدا بهره می برند. نفسهای شما در آن تسبيح و خوابتان عبادت است و كارهای شما در آن مورد قبول و دعاهايتان در آن مستجاب است. پس از خدا با نيت های راستين و دلهای پاك بخواهيد كه در اين ماه توفيق روزه داری برای او، و تلاوت کتابش(قرآن) را به شما بدهد.

بدبخت كسی كه از آمرزش خدا در اين ماه محروم بماند!با گرسنگی و تشنگی (به واسطه روزه) گرسنگی و تشنگی روز قيامت را به خاطر آوريد. بر فقيران و خانه نشستگان(مساكين) صدقه بدهيد . بزرگان خود را گرامی بداريد و به کوچکتران خود محبت كنيد و به خويشان خود را مهر بورزيد. زبانهای خود را از آنچه نبايد گفت نگاه داريد و چشمان خود را بر حرام بپوشانيد و گوشهای خود را از شنيدن ناشنيدنيها حفظ كنيد.

با يتيمان مردم محبت بورزيد تا بعد از شما به يتيمان شما محبت كنند. از گناهان خود به سوی خدا توبه كنيد. هنگام نماز دستهايتان را به دعا بلند كنيد‏؛ زيرا كه وقت نماز بهترين وقتهاست. در اين اوقات خداوند با رحمت به بندگان خود نظر می كند و هر گاه با او مناجات كنند‏‏ جوابشان می دهد و هر گاه او را ندا دهند به آنان لبيك می گويد و اگر او را بخوانند (دعايشان را) مستجاب می كند .

ای مردم! جانهای شما در گروی كارهای شماست. پس جان خود را با طلب آمرزش (از بند) رها سازيد. پشتهای شما از بار گناهان گران است؛ پس با طول دادن سجده ها آنها را سبک کنيد و بدانيد كه خداوند به عزت و جلال خود قسم ياد كرده است كه نمازگزاران و سجده كنندگان در اين ماه را عذاب نكند و در روز قيامت آنها را از آتش جهنم نترساند.

ای مردم ! هر كه در اين ماه مومن روزه داری را افطار دهد ثواب آن برابر آزاد كردن برده و آمرزش گناهان گذشته خواهد بود. (پس گفته شد كه ما توانائی افطار دادن را نداريم‏. پيامبر فرمودند : از آتش جهنم، با افطار دادن و لو با نصفه ای از خرما و يا شربتی از آب دور بمانيد. همانا اين پاداش كسی است كه بر بيشتر از اين توانائی نداشته باشد.)

ای مردم! هر كه اخلاق خود را در اين ماه خوب كند، در روزی كه قدمها بر صراط می لغزد از آن به راحتی می گذرد و هر كه كار خدمت گزار يا كنيز خود را سبك گرداند خدا در قيامت حساب او را راحت می كند و هر كه در اين ماه شر خود را از مردم باز دارد خداوند در قيامت غضب خود را از او باز می دارد.

هر که در اين ماه يتيمی را گرامی دارد خداوند او را در قيامت گرامی می دارد و هر که با خويشاوندان خود ديدار کند (صله ارحام)، خداوند او را از اتصال به رحمت خود در قيامت منقطع نخواهد کرد. هر که در اين ماه سنتی را به پا دارد خداوند برای او برات دوری از آتش جهنم را می نويسد. هر که در اين ماه نماز واجبی بخواند خداوند برای او ثواب هفتاد نماز(ماههای ديگر) را می نويسد.

هر که در اين ماه بر من صلوات بفرستد ، خداوند ترازوی اعمالش را برای روزی که ترازوی اعمال سبک است سنگين می گرداند و کسی که در اين ماه يک آيه از قرآن را بخواند ثواب کسی را دارد که در ماههای ديگر ختم قرآن کرده باشد.

ای مردم! همانا در اين ماه درهای بهشت باز است؛ پس از خدا بخواهيد که آنها را بر روی شما نبندد و درهای جهنم در اين ماه بسته است پس از خدا بخواهيد که آنها را بر روی شما باز نکند. شياطين در اين ماه در زنجيرند پس از خدا بخواهيد که آنها را بر شما مسلط نگرداند
امیر المومنین علی (ع) میفرماید پس ایستادم و گفتم : یا رسول الله بالاترین اعمال در این ماه چیست ؟ پس ( رسول الله ) فرموند : ای ابا حسن بالاترین اعمال در این ماه دوری (و اجتناب) از محرمات الهی است .

 

دوستان ناشايست

سلام دوستان هميشگي وهمراهان باصفا

به نظر شما بهترين دوست چه ويژگيهايي بايد داشته باشد؟؟

با چه افرادي دوست بشويم؟

به چه افرادي اعتماد كنيم ؟

مي خواهي به جواب برسي با من همراه شو واز زبان امام سجاد جوابت رو بگير ؟

يا علي ؟

 

میلاد نــــــــــور مبارک

میلاد با سعادت امام علی (ع) و روز پدر بر همه مسلمانان مبارک باد.

حضرت على (ع ) چهارمين پسر حضرت ابوطالب (يعنى بعد از طالب و عقيل و جعفر) است كه ۲۳ سال قبل از هجرت ، به دنيا آمد. مادرش فاطمه دختر اسد بن هاشم بن عبد مناف است . محل تولد حضرت على را خانه كعبه نوشته اند و آن ۱۳رجب مصادف با روز جمعه بوده است .

اعتکـــــــــــــــاف

پيشينه اعتكاف:
از برخى آيات قرآن برمى‌آيد كه اين عبادت در اديان توحيدى پيشين نيز مطرح بوده و پيامبران الهى و موحدان گاه براى راز و نياز با خداوند، مدتى از زندگى و جامعه دورى مى‌گزيدند و به مسجدالحرام يا معابد ديگر پناه مى‌بردند و مدتى خود را براى عبادت با خدا و راز و نياز با او محبوس مى‌كردند. از جمله آيه‌۱۲۵ بقره است كه خداوند در آن به ابراهيم و فرزندش اسماعيل، فرمان مى‌دهد تا مسجدالحرام را براى طواف كنندگان و معتكفان پاكيزه گردانند:

مـــــــــیلاد نور مبارک

       

ولادت فرخنده و مسعود نهمين آيت سروری و پيشوای کرامت

و بخشندگی، امام محمد تقی عليه السلام مبارک باد

 

زینتِ بخشندگان، امام جواد (ع) می آید تا زمین مدینه، یک بار دیگر مولودی دیگر از نسل هابیل را به شادباش بنشیند. می آید تا چشمان آسمان را به روشنی سیمایش روشن شود و لاهوتیان و ناسوتیان را در شادی میلاد خویش فرو برد.

کبوتر دل در هوای طواف گنبد نورانی کاظمین، پر می گشاید تا همراه با فرشتگان الهی؛ حرم مطهرش را با بال های خود غبار بروبد و دیده را به ضریح او روشن سازد. در زاد روز مولود مبارک رجب، با یک آسمان نیاز از یگانه بی همتا می خواهیم در دریای بی کران بخشش جوادالائمه غرقمان سازد و در زمره شیفتگان واقعی او قرارمان دهد

 

ابوجعفر محمد بن علي نهمين امام از امامان دوازده گانه شيعيان و يازدهمين معصوم از چهارده معصوم است. مشهورترين لقبهاي آن حضرت جواد (بخشنده) و تقي (پرهيزگار) است. پدرش امام رضا (ع) و مادرش سبيكه يا ريحانه يا دره از مردم نوبي (شمال سودان) است. امام در سال 195 هـ.ق در مدينه به دنيا آمدند.

امام جواد (ع) در سال 203 هـ.ق پس از شهادت پدرش امام رضا (ع)، در سن هشت سالگي، به امامت رسيد دوران هفده ساله امامت او با حكومت مامون و معتصم، خلفاي عباسي، همزمان بود. هنگامي كه امام رضا (ع) به دعوت مامون از مدينه به توس رفت. اما جواد (ع) كه كودك بود، مانند ديگر افراد خانواده حضرت رضا (ع) در مدينه ماند و در سال 202 هـ.ق براي ديدار پدر به مرو رفت و سپس به مدينه بازگشت.

پس از شهادت امام رضا (ع) مامون به بغداد رفت او كه از كمالات علمي و معنوي امام جواد (ع) آگاه بود، ايشان را از مدينه به بغداد دعوت كرد. اما دولتمردان حكومت عباسي و اطرافيان مامون از اين اقدام ناخشنود بودند، به ويژه آنكه مامون تصميم داشت دختر خود، ام الفضل، را به همسري امام جواد (ع) در آورد. مامون براي آنكه آنها را از مقام علمي و فضل آن حضرت آگاه كند، در بغداد مجلس بحثي، ميان او و دانشمندان بزرگ آن روزگار، ترتيب داد. دراين مجلس، امام به پرسشهاي علما پاسخ گفت و ميزان دانش و هوش وي بر آنان آشكار شد. پس از آن مامون دختر خود را به همسري امام درآورد.

 

با کلام امام :

«تَأخيرُ التَّوْبَةِ إِغْتِرارٌ وَ طُولُ التَّسْويفِ حَيْرَةٌ، وَ الاِْعْتِذارُ عَلَى اللّهِ هَلَكَةٌ وَ الاِْصْرارُ عَلَى الذَّنْبِ أَمْنٌ لِمَكْرِ اللّهِ «فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ».»:
(سوره اعراف، آيه 99) به تأخير انداختن توبه نوعى خودفريبى است، و وعده دروغ دادن نوعى سرگردانى است، و عذرتراشى در برابر خدا نابودى است، و پا فشارى بر گناه آسودگى از مكر خداست. «از مكر خدا آسوده نباشند جز مردمان زيانكار.»

 

نقل :www

 

بیوگرافی شیطان

 

شیطان، نخستین كسى بود كه بعضى كارها را مرتكب شد و پیش از او كسى آنها را انجام نداده بود. و آنها از این قرارند:

- اولین كسى كه قیاس نمود و خود را از حضرت آدم علیه السلام برتر و بالاتر دانست و گفت : من از آتشم و او از خاك در حالى كه آتش از خاك بالاتر است .(1)

- اولین كسى كه در پیشگاه با عظمت الهى تكبر نمود و به دستور خالق خود عمل نكرد.(2)

- اولین كسى كه كه معصیت و نافرمانى خدا را كرد و آشكارا با او مخالفت نمود.(3)

- اولین كسى كه به دروغ گفت : خدا گفته از این درخت نخورید، چون درخت جاوید است و اگر كسى از آن بخورد تا ابد زنده مى ماند و با خدا شریك مى شود.(4)

- اولین كسى كه كه قسم به دروغ خورد و گفت : من شما را نصیحت مى كنم .(5)

شیطان اولین كسى است كه صورت هاى مجسمه و بت را ساخت

- اولین كسى كه نماز خواند و یك ركعت آن چهار هزار سال طول كشید.(6)

- اولین كسى كه كه غنا و آواز خواند، همان زمانى كه آدم علیه السلام از درخت نهى شده خورد.(7)

- اولین كسى كه نوحه خواند و گریست ؛ چون او را به زمین فرستادند، به یاد بهشت و نعمتهاى آن نوحه و گریه كرد.

- اولین كسى كه لواط كرد آنگاه که به میان قوم لوط آمد.(8)

- اولین كسى كه دستور ساختن منجنیق را داد تا حضرت ابراهیم علیه السلام را با آن در آتش اندازند.

- اولین كسى كه دستور ساختن نوره را در زمان حضرت سلیمان داد، براى این كه موهاى اضافى پاى بلقیس پادشاه سبا را از بین ببرند.(8)

- اولین كسى كه دستور ساختن شیشه را داد تا حضرت سلیمان علیه السلام آن را روى خندق گذارد و بلقیس را آزمایش كند.(9)

- اولین كسى كه عبادت و بندگى او، فرشتگان را به تعجب در آورد!

- اولین كسى كه به خداى خود اعتراض كرد.(10)

- اولین كسى كه شبیه شدن به دیگران را مطرح و مردم را به آن تشویق كرد.(11)

- اولین كسى كه كه سحر و جادو كرد و آن دو را به مردم یاد داد.(12)

- اولین كسى كه براى زیبایى ، زلف گذاشت .(13)

اولین كسى كه شبیه شدن به دیگران را مطرح و مردم را به آن تشویق كرد.

- اولین كسى كه نقاشى كرد و چهره كشید.(14)

- اولین كسى كه آتش حسدش شعله ور شد.(15)

- اولین كسى كه به ناحق مخاصمه و جدال كرد.

- اولین كسى كه خداى تعالى به او لعنت نمود( و از ناراحتى فریاد كشید.(16)

- اولین كسى كه به خدا كفر ورزید.(17)

- اولین كسى كه گریه دروغى نمود.(18)

- اولین كسى كه عبادت و خلقت خود را ستود.

- اولین كسى كه صورت هاى مجسمه و بت را ساخت .(19

 

به نقل از:شیطان

 

عيـــد برعاشقان مبـــركـــــ

میلاد مظهر علم و تقوا،صبرواستقامت سلاله پاک رسول خدا (صلی الله علیه و آله) دست پرورده آغوش علی و  فاطمه (علیمهاالسلام)، حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) خجسته باد.

 

 

السلام عليكِ يا زينب كبري، السلام عليكِ يا بنت رسول الله، السلام عليكِ يا بنت اميرالمومنين (سلام الله)

ای فروغ تابنده کوثر! ای پرستار شهادت! تو بانوی فصاحتی و اعجاز. تو فرزند کوثری! نامت همیشه درس آموز عزت و یادت هماره الهام بخش شرف و مردانگی باد

بانوى بزرگ ايمان «زينب» در سال پنجم هجرى ديده به جهان گشود.

 او سومين فرزند ارجمند خاندان وحى و رسالت و دودمان پاك و بلندآوازه‏ى امامت بود. بانويى گرانقدري

 كه پدرش امير مؤمنان و مادرش سالار بانوان جهان «فاطمه» پاره‏ى تن پيامبر و دو برادرش «حسن» و

 «حسين» سالار جوانان بهشت هستند، چه چيزى مى‏توان درباره مقام ومنزلت اين بانوي بافضيلت نوشت؟

راستى كه او ميوه‏ى فضيلت‏ها و ثمره‏ى عظمت‏هايى بود كه هاله‏اى از شرف و پاكى و قداست و شكوه از هر  سو او را در ميان گرفته بود.

 در آن زمان که صدیقه کبری (علیها السلام) به این گوهر دریای عصمت و طهارت باردار بود، پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) در مدینه حضور نداشتند و به سفری رهسپار بودند. هنگامی که وجود مقدس زینب کبری (سلام الله علیها) متولد گشت، صدیقه طاهره (علیها السلام) به امیرالمؤمنین (علیه السلام) فرمود که چون پدرم در سفر است و در مدینه حضور ندارد، شما این دختر را نام بگذارید. آن حضرت فرمود: من بر پدر شما سبقت نمی گیرم، صبر نما که به این زودی رسول خدا باز خواهد گشت و هر نامی که صلاح داند بر این کودک می نهد.

هنگامی که  سه روز گذشت، رسول خدا (صلی الله علیه و آله) مراجعت نمود و و همانگونه که رسم و سیره رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) بود، نخست، به منزل حضرت زهرا (علیها سلام ) وارد گشتند.

امام علی (علیه السلام) خدمت آن حضرت عرض کرد: یا رسول الله! خداوند متعال دختری به دخترت عطا فرموده است، نامش را معین فرمایید. فرمود: اگر چه فرزندان فاطمه اولاد من می باشند، لکن امر ایشان با پروردگار عالم است و من منتظر وحی میباشم. در این حال جبرییل نازل شد عرض کرد: یا رسول الله! حق تو را سلام می رساند و می فرماید: نام این مولود را " زینب " بگذار، چرا که  این را در لوح محفوظ نوشته ایم.

رسول اکرم (صلی الله علیه و آله) قنداقه آن مولود گرامی را طلبید و به سینه چسبانید، ببوسید و نامش را زینب نهاد و فرمود:  به حاضرین و غایبین امت، وصیت می نمایم  که حرمت این دختر را پاس بدارند. همانا که او به خدیجه کبری (علیها سلام) شبیه است.

درس زنـــــــدگي در مكــــتب اهـــــــل بيــــــت (ع)

 

با سلام بــه شما دوستان هميشه همراه اميدوارم ازاين آپ جديد هم لذت وبهره كافي ببريد وما را در جهت هرچه بهتر شدن ياري نمائيد.

---

---

آيا دردي بدتر از دندان‌درد هم هست؟!

آيادوست داريد پوز شیطان رابه خاك بماليد؟

آيا مي‌دانيد چه كاري مي‌تواند باعث دير برآورده شدن آرزوهايمان باشد؟!

  آیا دلتان می‌خواهد گناهان گذشته و آینده‌ی‌تان بخشیده شود؟

آيا مي دانيد اگـــــر بعضي ها بميرند بهتر است!!؟

آیا می دانید چگونه می توان عمر خود را طولاني كرد؟
آیا می دانید چگونه می توان این عمر طولانی را با روزی فراوان سپری كرد؟
آیا میدانید زمان توبه را می‌شود کم و زیاد کرد؟

آياميان‌بُري به سوي خدا وجود دارد؟

آيا مي دانيداگر خواستیم عمل مستحبّی انجام دهیم! بهترین كار چیست؟!

براي يافتن همه اين جوابها لطفا بفرمائيد به...

فاطمه معصومه كريمه اهل بيت

وفات حضرت فاطمه معصومه(س) تسليت

 

حضرت فاطمه معصومه (س) در روز اول ذيقعده سال 173 هجري، در شهر مدينه چشم به جهان گشود. اين بانوي بزرگوار، از همان آغاز، در محيطي پرورش يافت که پدر و مادر و فرزندان، همه به فضايل اخلاقي آراسته بودند. عبادت و زهد، پارسايي و تقوا، راستگويي و بردباري، استقامت در برابر ناملايمات، بخشندگي و پاکدامني و نيز ياد خدا، از صفات برجسته اين خاندان پاک سيرت و نيکو سرشت به شمار مي رفت. پدران اين خاندان، همه برگزيدگان و پيشوايان هدايت، گوهرهاي تابناک امامت و سکان داران کشتي انسانيت بودند.

 

زيارت حضرت معصومه (س) از منظر روايات

 درباره فضيلت زيارت حضرت معصومه (س) روايات فراواني از پيشوايان معصوم رسيده است. از جمله، هنگامي که يکي از محدثان برجسته قم، به نام سعد بن سعد به محضر مقدس امام رضا (س) شرفياب مي شود، امام هشتم خطاب به ايشان مي فرمايد: اي سعد! از ما در نزد شما قبري است سعد مي گويد: فدايت شوم! آيا قبر فاطمه دختر موسي بن جعفر (س) را مي فرماييد؟ مي فرمايد:آري، هر کس او را زيارت کند، در حالي که به حق  او آگاه باشد، بهشت از آن اوست.

پيشواي جهان تشيع امام جعفر صادق (س) نيز در اين باره مي فرمايد: هر کس او را زيارت کند، بهشت بر او واجب گردد. و در حديث ديگري آمده است: زيارت او، هم سنگ بهشت است.

کريمه اهل بيت

 حضرت معصومه (س) در زبان دانشمندان و فقيهان گران قدر شيعه، به لقب کريمه اهل بيت ياد مي شود. از ميان بانوان اهل بيت، اين نام زيبا تنها به آن حضرت اختصاص يافته است. بر اساس روياي صادق و صحيح نسب شناس گرانقدر، مرحوم آيت الله مرعشي نجفي، اين لقب از طرف امام صادق (ع) بر حضرت معصومه (س) اطلاق شده است. در اين رؤيا، امام صادق (ع) به آيت الله نجفي که با دعا و راز و نياز، تلاش پيگيري را براي يافتن قبر مطهر حضرت زهرا (س) آغاز کرده خطاب فرمود: برتو باد به کريمه اهل بيت.

غروب غمگين

حضرت فاطمه (س) پس از  ورود به شهر قم، تنها هفده روز در قيد حيات بود و سپس دعوت حق را لبيک گفت و به سوي بهشت برين پرواز کرد. اين حادثه در سال 201 هجري رخ داد. سلام بر اين بانوي بزرگوار اسلام از روز طلوع تا لحظه غروب. درود بر روح تابناک معصومه (س) که اينک آفتاب حرم باصفايش، زمين قم را نوراني کرده است. سلام بر سالار زنان جهان و فرزند پيام آوران مهر و مهتران جوانان بهشتي. اي فاطمه! در روز قيامت، شفيع ما باش که تو در نزد خدا، جايگاهي ويژه براي شفاعت داري.

 

 

به جـــان پاک تو ای دختر امام، ســلام       به هر زمان و مـکان و به هر مقام، سـلام

تويـی که شــاه خراسان بود بــرادر تــو          بـــر آن مقام رفيــع و بـر اين مقام، ســلام

به هر عدد که تکلم شـود به ليل و نهار          هــــزار بـار فـــزون تـر ز هـر کـلام، ســلام

صبح تا شب و از شام، تا طليعه صبــح          بر آستـانه قــدسـت علی الـدوام، ســلام

در آســـمان ولايــت، مــه تمــامی تـــو           ز پای تا به ســرت ای مـــه تـمـام، ســلام

به پيشگــاه تو ای خواهـــر شه کـَـونين          ز فـرد فـرد خليـق، به صبح و شام ســلام

منم که هر سر مويم به هر زمان گويـد          به جـان پــاک تـو ای دخــتـر امـام، ســلام

 

منبع: http://www.irna.ir/occasion/8ordibehesht85/index.htm

 

عيد برعاشقان مبارك

 

یابن الحسن جان،  ولادت سراسر نور پدر بزرگوارتان امام حسن عسگری (ع)  را به شما و تمام عالمیان و عرشیان تبریک میگوئیم .

---

---

نام : حسن

شهرت : عسگری زکی هادی ، سراج ، رفیق

لقب : الخاص

کنیه : ابو محمد معروف به « ابن رضا» (ع)

نام پدر :امام علی النقی (ع)

نام مادر: سوسن يا حديثه يا سليل

تاریخ ولادت : هشتم  ماه ربیع الثانی سال 232 هجری یا 231 هجری

محل ولادت : مدینه طیبه

مدت امامت : 6 سال

تاریخ شهادت : هشتم ماه ربیع الاول سال 260 هجری

محل دفن : سامراء

---

---

آسمان ديده بر زمين گشوده بود و مدينه، شب انتظارش را به دست صبح اميد مي سپرد که ناگاه در صبح دمي حيات بخش آفرينش، تولدي دوباره کرد و يازدهمين روشنگرش را به هستي بخشيد. عرش به برکت ميلاد جهان افروز امام عسکري (ع) بزم شادي گستراند. تولد او موعودي را بشارت دهنده است که ظهورش، سپيده دمي است به سوي روشنايي و  مرهمي  برتمامي رنج ها و مقصد تمام رفتن ها و رسيدن ها.

                           به اميد ظهورش

 

نظرشما چیه ؟؟؟؟

سلام همراهان همیشگی

این مطلب رو برای اونایی می نویسم  که می گن اسلام دین گریه است!

 بخندید چون انسان با خنده زیبا می شود پیامبر(ص)می فرماید:بعد از توبه آدم (ع)و ابلاغ سلام از طرف خداوند متعال به او گفته شد:با آفرینش خنده برایت،تورا زیبا گردانیدیم.

بخندید چون خنده باعث بهبودی بعضی از بیماری ها می شود شخصی خدمت امام صادق(ع)از بیماری بلغم شکایت کرد.امام(ع)فرمود:کنیزی نداری که تو را بخنداند.مریض جواب منفی داد.فرمود:انتخاب کن زیرا باعث از بین رفتن بلغم می شود.

 آیا می دونید بعضی خنده ها از بسیاری از گریه ها بهترند:

 امام صادق(ع): عالمی از عابدی پرسید:نمازت چگونه است؟گفت از نمازم سوال می کنی در حالی که مدتهاست خدا را عبادت می کنم.بار دوم پرسید:گریه ات چگونه است؟گفت:آنقدر گریه می کنم که اشکم برتمام صورتم جاری می شود.عالم به او گفت:خنده و تبسمی که همراه با ترس از خدا باشد بهتراست از گریه وعبادتی که انسان به آن مغرور شود.زیرا چنین عملی مورد قبول قرار نمی گیرد.

امام علی(ع): شخص خنده رویی که به گناهانش اعتراف داشته باشد بهتر است از فرد گریانی که به خداگستاخی می نماید.

امام رضا(ع):  مزاح بین افراد را مورد نکوهش قرار نداده بلکه فرموده است:اشکالی ندارد.سپس فرمود:عربی بیابانی نزد رسول خدا(ص)می آمدوچیزی به عنوان هدیه تقدیم می کرد وهمان جا می گفت:بهای هدیه ی ما را بده.رسول خدا می خندید و چون غمگین می شد می فرمود:آن اعرب بیابانی چه شد؟کاش نزد ما می آمد.

  از خنده ی زیاد پر هیز کنید :

 خداوند در شب معراج به پیامبر(ص)فرمود:خنده ی کم از صفات دوستان خدا وخنده ی زیاد از خصوصیات اهل دنیاست.

پیامبر(ص)فرمود:زیادی خنده هیبت ووقار انسان را از بین می برد.

امام علی(ع)فرمود:زیادی خنده قلب را می میراند.بنا بر نظرعلمای اخلاق،مردن قلب باعث قساوت قلب می شود.

 وبه اندازه شوخی کنید:

 راوی می گوید از حضرت امام رضا(ع)پرسیدم قربانت گردم مردی درمیان جمعی است وسخن به میان می آید وآنها شوخی می کنند ومی خندند.فرمود:اشکالی ندارد تا آنجا که مطالب نامربوط در آن نباشد.

آیا می دونید قهقهه،بدترین خنده وتبسم(لبخند)بهترین خنده:

 پیامبر(ص)هنگام سخن گفتن تبسم می کرد.

امام علی(ع)فرمود بهترین خنده تبسم است.

 وامام باقر(ع)می فرمایند:وقتی قهقهه کردی بگو:اللهم لا تمقتنی.یعنی خدایا ازمن بدت نیاید.مرا مغرور مکن

وامام صادق(ع)می فرمایند قهقهه از شیطان است.

اما چرا تبسم ولی قهقهه نه:

چون علی(ع)می فرماید:صدای مومن هنگام خنده بلند نمی شود.زیرا اکثر اوقات به فکر مرگ وگرفتاری های بعد از آن است.

 حالا نظرشما چیه آیااسلام دین گریه است ؟

اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد

در جريان تخريب قبور ائمه در بقيع يكي از وهابيون براي تخريب گنبد مطهر حضرت رسول (ص ) و براي بمب گذاري به بالاي گنبد مي رود كه ناگهان صاعقه اي با او برخورد مي كند و او همان جا خشك مي شود .

بعدها وهابيون هر كاري مي كنند كه جسد اين شخص را از آنجا جدا كنند نمي توانند و نا چار مي شوند به اين گونه كه مشاهده مي كنيد آن را پنهان كنند .    

ممكن است سوالي پيش آيد كه پس چرا وقتي قبور ائمه را خراب كردند اين اتفاق نيفتاد .

بايد بگويم كه هنگامي كه ابرهه خواستند خانه خدا را خراب كنند خداوند تمامي آنان را نابود كرد ولي در زمان مروان وقتي حجاج خانه كعبه را خراب كرد هيچ اتفاقي نيفتاد و اين نشان از حكمت خداوند دارد كه به قول شاعر :

لطف حق با تو مداراها كند          چون كه از حد بگذرد رسوا كند

 

منبع :

http://www.iranclubs.net/forums/showthread.php?t=5594

تســـــــــــــلیت

یا بقیة الله اجرک الله

رحلت جانگدازپیامبراعظم(ص)وشهادت سبط اکبرش ،کریم اهلبیت امام حسن مجتبی (ع)وشهادت ثامن الائمه امام علی بن موسی الرضا(ع) بر امام عصر(عج)،رهبرفرزانه انقلاب و دوستداران خاندان مکتب اهل بیت عصمت وطهارت تسلیت باد

پیشینه ابلیس

پیشینه ابلیس

همیشه در دنیا دو نوع دعوت وجود دارد، از یک سو دعوت به خوبیها و صلاح توسط تمامی پیامبران، کتب آسمانی، عقل و فطرت آدمی و از طرف دیگر دعوت به شر و فساد توسط شیاطین و نفس اماره آدمی قرار دارند و هر دو جبهه انسان را به سوی خود می‌خوانند و انسان چون موجودی مختار است با اختیار خویش می‌تواند هر یک از این راهها را برگزیند.

اما یک سئوال اساسی وجود دارد و آن اینکه ما شناختی هر چند مختصر، از خدا داریم ولی شیطان کیست؟ آیا واقعیت دارد یا نه یک موجود خیالی است و هر کس شیطان خود می‌باشد و به بیان خیلی ساده‌تر اصلا موجودی به این نوع در دنیا وجود ندارد و اگر وجود دارد چرا از درگاه الهی رانده شد؟ قبل از رانده شدن کجا زندگی می‌کرد و چه مقامی داشت؟

مــــــــاه خـــون آمـــــــد

السسـلام علیــــک یا

اباعبـــــــدالله

 

انی سلم لمن سالمکم وحرب لمن حاربکم

 

 

ثواب كسى كه بر حضرت حسين بن على عليه السلام گريه كند

عاشقان عیدتان مبارک

 

مـــــن کنت مـــــولاه فهذا علـــــــــــی مــــــــــولاه

 

غدير

واقعه غدير حادثه اى تاريخى نيست كه در كنار ديگر وقايع بدان نگريسته شود. غدير تنها نام يك سرزمين نيست. يك تفكر است، نشانه و رمزى است كه از تداوم خط نبوّت حكايت مى كند. غدير نقطه تلاقى كاروان رسالت با طلايه داران امامت است.
آرى غدير يك سرزمين نيست، چشمه اى است كه تا پايان هستى مى جوشد، كوثرى است كه فنا برنمى دارد، افقى است بى كرانه و خورشيدى است عالمتاب.

 

 

 

داستان غدير خم

سال دهم هجرت بود و پيامبر از آخرين سفر حج خود باز مي گشت، گروه انبوهي كه تعدادشان را تا صد و بيست هزار رقم زده اند او را بدرقه مي كردند تا اين كه به پهنه بي آبي به نام غدير خم رسيدند.

نيم روز هيجدهم ذي الحجه بود كه ناگهان پيك وحي بر رسول خدا صلی الله عليه و آله  نازل شد و از جانب خدا پيام آورده كه: «اي رسول آنچه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده به گوش مردم برسان و اگر چنين نكني رسالت او را ابلاغ نكرده اي و خداوند تو را از گزند مردمان حفظ خواهد كرد» پيامبر دستور توقف دادند و همگان در آن بيابان بي آب و در زير آفتاب سوزان صحرا فرود آمدند و منبري از جهاز شتران براي پيامبر ساختند و رسول خدا بر فراز آن رفته و روي به مردم كردند. ابتدا خداي را سپاس فرموده و از بديهاي نفس اماره به او پناه جست و فرمود: اي مردم بزودي من از ميان شما رخت بر مي بندم, آنگاه مي افزايد چه كسي بر مومنين در ارزيابي مصلحت ها و شناخت و تصرف در امور سزاوارتراست همه يك سخن مي گويند خدا و پيامبرداناترند.

 رسول گرامي مي فرمايد آيا من به شما از خودتان اولي و سزاوارتر.نيستم و همگان يك صدا جواب مي دهند كه چرا چنين است آنگاه فرمود: من دو چيز گرانبها در ميان شما مي گذارم يكي ثقل اكبر  كه كتاب خداست و ديگري ثقل اصغر كه اهل بيت منند. مردم، بر آنان پيشي نگيريد و از آنان عقب نمانيد. آنگاه دست علي (ع) را در دست گرفت و آن قدر بالا برد كه همگان او را در كنار رسول خدا ديدند و شناختند  سپس فرمود: خداوند مولاي من و من مولاي مومنان هستم و بر آنها از خودشان سزاوارترم. اي مردم هر كس كه من مولا و رهبر اويم اين علي هم مولا و رهبر اوست و اين جمله را سه بار تكرار كرد و چنين ادامه داد: پروردگارا، دوستان علي را دوست بدار و دشمنان او را خوار. خدايا علي را محور حق قرار ده و سپس فرمود: لازم است حاضران اين خبر را به غايبان برسانند. هنوز اجتماع به حال خود باقي بود كه دوباره آهنگ روح بخش وحي گوش جان محمد صلي الله عليه و آله را نواخت كه:‌ «امروز دينتان را برايتان كامل نمودم و نعمت خود را بر شما به پايان رساندم و اسلام را به عنوان دين برايتان پسنديدم» و بدين سان علي (ع) از جانب خداوند براي جانشيني پيامبر (ص) برگزيده شد.

فضیلت روزه روز غدیر
خطیب بغدادى با سند صحیح از ابى‏هریره نقل کرده که گفت: هر کس در روز هجدهم از ماه ذى‏حجه روزه بگیرد براى او معادل شصت ماه روزه نوشته مى‏شود.

دربعضی ازروایات :روزه كه کفاره شصت سال گناه است و در خبريست كه برابر است با روزه عمر دنيا و معادل است با صد حجّ و صد عمره

عواقب انکار نصّ غدیر

خداوند متعال درقرآن مى‏فرماید: «وَ ما کانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً أَنْ یَکُونَ لَهُمُ الْخِیَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ مَنْ یَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً مُبیناً»؛ «هیچ مرد و زن با ایمانى حق ندارد هنگامى که خدا و پیامبرش امرى را لازم بداند، اختیارى [در برابر فرمان خدا] داشته باشد، و هر کس نافرمانى خدا و رسولش را کند به گمراهى آشکار گرفتار شده است.»( سوره احزاب، آیه 36)

پرتویی از زندگی امام جواد علیه السلام

شهادت نهمین اخترامامت وولایت امام جوادعلیه السلام تسلیت باد

   

 

 امام نهم شيعيان حضرت جواد (ع ) در سال 195هجری در مدينه ولادت يافت .

 

نام نامي اش محمد معروف به جواد و تقی است . القاب ديگری مانند :

 

رضی و متقی نيز داشته ، ولی تقی از همه معروفتر مي باشد . مادر گرامي اش

 

 سبيکه يا خيزران است که اين دو نام در تاريخ زندگی آن حضرت ثبت است .

 

امام محمد تقی (ع ) هنگام وفات پدر 8 ساله بود . پس از شهادت جانگداز

 

حضرت رضا عليه السلام در اواخر ماه صفر سال 203ه مقام امامت به

 

 فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه (ع ) انتقال يافت . مأمون خليفه عباسی

 

 که همچون ساير خلفای بنی عباس از پيشرفت معنوی و نفوذ باطنی امامان معصوم و

 

گسترش فضايل آنها در بين مردم هراس داشت ، سعی کرد ابن الرضا را تحت

 

 مراقبت خاص خويش قرار دهد .  از اينجا بود که مأمون نخستين کاری که کرد ،

 

 دختر خويش ام الفضل را به ازدواج حضرت امام جواد (ع ) درآورد ، تا مراقبی

 

دايمی و از درون خانه ، بر امام گمارده باشد . رنجهای دايمی که امام جواد (ع )

 

از ناحيه اين مأمور خانگی برده است.

 

اين نوگل باغ ولايت و عصمت گرچه کوتاه عمر بود ولی رنگ و بويش مشام

 

جانها را بهره مند ساخت . آثار فکری و رواياتی که از آن حضرت نقل شده و

 

 مسائلی را که آن امام پاسخ گفته و کلماتی که از آن حضرت بر جای مانده ، تا ابد

 

زينت بخش صفحات تاريخ اسلام است . دوران عمر آن امام بزرگوار 25سال و

 

 دوره امامتش 17سال بوده است .

 

قطع نعمت، نتيجه ناسپاسى

لا يَنْقَطِعُ الْمَزيدُ مِنَ اللّهِ حَتّى يَنْقَطِعَ الشُّكْرُ مِنَ الْعِبادِ:

افزونى نعمت از جانب خدا بريده نشود تا آن هنگام كه شكرگزارى از سوى بندگان بريده شود.

فضیلت صلوات 1

بـركت صلـوات:

مردي به امام جواد (ع) عرضه داشت : پدرم مرده ومالي از خود به جاي گذاشته نمي دانم كجاست ، من عيالمند واز دوستاران شما هستم.

امام جواد به او فرمود : شب پس از نماز عشا ...

ميلاد امام رضاعليه السلام مبارك

           ولادت باســــــــعادت امـــام رضـــا(ع) برمحبين آن

                                  حضرت مبارك باد

 حضرت على بن موسى، ملقّب به رضا، در سال 148 هجرى قمرى در روز

11 ذيقعده در مدينه به دنيا آمد. پدر آن حضرت، امام موسى بن جعفر و مادرش بانويى بزرگوار به نام نجمه بود. كه او را سمانه و تُكْتَمْ و طاهره نيز می گفتند. بعد از شهادت امام كاظم(عليه السلام)، آن حضرت در 35 سالگى عهدار دار مسئوليت امامت و حفظ مبانى اسلامى و رهبرى شيعيان گرديد.
مدّت امامت امام هشتم در حدود بيست سال بود كه مي توان آن را به سه بخش جداگانه تقسيم كرد: 1ـ ده سال اوّل امامت آن حضرت كه همزمان

با دوره زمامدارى هارون بود. 2ـ پنج سال بعد از آن كه مقارن با خلافت امين، فرزند هارون بود. 3ـ پنج سال آخر امامت آن بزرگوار كه مصادف

 با خلافت مأمون و تسلّط او بر قلمرو اسلامى آن روز بود.

شهادت آن حضرت در سال 203 هجرى در سناباد نوقان، كه امروز يكى

از محله هاى مشهد است، در 55 سالگى، به وسيله سمّى كه مأمون به او خوراند، اتّفاق افتاد.

 

حديث گهرباري ازامام رضا(ع):

 

به پنج كس اميد نداشته باش

«خَمْسٌ مَنْ لَمْ تَكُنْ فيهِ فَلا تَرْجُوهُ لِشَىْء مِنَ الدُّنْيا وَ الاْخِرَةِ:مَنْ لَمْ تَعْرِفَ الْوَثاقَةَ فى أُرُومَتِهِ، وَ الكَرَمَ فى طِباعِهِ، وَ الرَّصانَةَ فى خَلْقِهِ، وَ النُّبْلَ فى نَفْسِهِ، وَ الَْمخافَةَ لِرَبِّهِ.»:
پنج چيز است كه در هر كس نباشد اميد چيزى از دنيا و آخرت به او نداشته باش:1ـ كسى كه در نهادش اعتماد نبينى،2ـ و كسى كه در سرشتش كَرم نيابى،3ـ و كسى كه در آفرينشش استوارى نبينى،4ـ و كسى كه در نفسش نجابت نيابى،5ـ و كسى كه از خدايش ترسناك نباشد.