تــــقدیـــــــم

                                   

                                    

ميشه مثل يه قطره اشك بعضيا رو از چشمت بندازي .... ولي هيچ وقت نمي توني

 جلوي اشكي رو بگيري كه با رفتن بعضیها از چشمت جاري ميشه

گر سهم من از اين همه ستاره فقط سوسوي غريبي است، غمي نيست. همين انتظار

رسيدن شب برايم كافيست.    (فروغ فرخزاد)

 

وقتي كبوتري شروع به معاشرت با كلاغها مي كند پرهايش سفيد مي ماند، ولي

قلبش سياه ميشود. دوست داشتن كسي كه لايق دوست داشتن نيست اسراف محبت

 است   (دکترعلی شریعتی)

 

  کوه های عظیم پر از چشمه اند و قلب های بزرگ پر از اشک

 

 با خود عهد بستم بار دیگر که تو را دیدم بگویم از تو دلگیرم ولی باز تو را دیدم و

گفتم بی تو میمیرم

 هر گاه ميگريم تو را در اشکهايم مي بينم، آنگاه اشکهايم را پاک مي کنم تا کسي تو را نبيند

 

من ادعا نمي کنم همواره به ياد کساني هستم که دوستشان دارم ولي مي توانم

ادعا کنم لحظاتي که به يادشان نيستم نيز دوستشان دارم

 

 من نيز گاه به آسمان نگاه مي کنم به ستاره ها ، نه به همه آنها ، فقط به آنها که به

چشمان تو شبيه ترند

 

يک نصيحت : مواظب خودت باش....! يک خواهش : اصلا عوض نشو....! يک

آرزو : فراموشم نکن....! يک دروغ : دوستت ندارم....! يک حقيقت : دلم برات تنگ

شده

  دریا بدون آسمان رنگی ندارد...پس من دریا و تو آسمان ....!!!

 خيلی سخته که بغض داشته باشی ، اما نخوای کسی بفهمه

 خيلی سخته که عزيزترين کست ازت بخواد فراموشش کنی

 میدونی هر بار که پلک میزنی من نفس می کشم؟ پس به کسی خیره نشو چون

من خفه میشم

کاش کسی تو دلمون پا نمیذاشت... کاش اگه پا میزاشت دلمون رو تنها

نمیذاشت... کاش اگه تنها میذاشت رد پاش رو روی دلمون جا نمیزاشت

  اگه تو دنیا هیچی هیچی نداشته باشی مطمئن باش سه چیز همیشه مال تو

هست:خدای مهربون، فکرای قشنگ وقلب کوچیک من

 

  عاشقت خواهم ماند بی آنکه بدانی

دوستت خواهم داشت بی آنکه بگویم

درد دل خواهم کرد بی هیچ کلامی...

  بزرگترین آرزوم اینه کوچکترین آرزوت باشم

 

  از اداره هواشناسی مزاحمتون می شم ، ببخشید اگه یه نفر دلش هوای تو رو

کرده باشه اونم تو این روز باید چی کار کنه؟؟

 

  دوستی دو نیمه دارد نیمی از آن عشقی است که دل تو را بیقرار کرده است و

نیمی دیگر آن محبتی است که در دل من می تپد

                                   

میلاد نــــــــــور مبارک

میلاد با سعادت امام علی (ع) و روز پدر بر همه مسلمانان مبارک باد.

حضرت على (ع ) چهارمين پسر حضرت ابوطالب (يعنى بعد از طالب و عقيل و جعفر) است كه ۲۳ سال قبل از هجرت ، به دنيا آمد. مادرش فاطمه دختر اسد بن هاشم بن عبد مناف است . محل تولد حضرت على را خانه كعبه نوشته اند و آن ۱۳رجب مصادف با روز جمعه بوده است .

اعتکـــــــــــــــاف

پيشينه اعتكاف:
از برخى آيات قرآن برمى‌آيد كه اين عبادت در اديان توحيدى پيشين نيز مطرح بوده و پيامبران الهى و موحدان گاه براى راز و نياز با خداوند، مدتى از زندگى و جامعه دورى مى‌گزيدند و به مسجدالحرام يا معابد ديگر پناه مى‌بردند و مدتى خود را براى عبادت با خدا و راز و نياز با او محبوس مى‌كردند. از جمله آيه‌۱۲۵ بقره است كه خداوند در آن به ابراهيم و فرزندش اسماعيل، فرمان مى‌دهد تا مسجدالحرام را براى طواف كنندگان و معتكفان پاكيزه گردانند:

مـــــــــیلاد نور مبارک

       

ولادت فرخنده و مسعود نهمين آيت سروری و پيشوای کرامت

و بخشندگی، امام محمد تقی عليه السلام مبارک باد

 

زینتِ بخشندگان، امام جواد (ع) می آید تا زمین مدینه، یک بار دیگر مولودی دیگر از نسل هابیل را به شادباش بنشیند. می آید تا چشمان آسمان را به روشنی سیمایش روشن شود و لاهوتیان و ناسوتیان را در شادی میلاد خویش فرو برد.

کبوتر دل در هوای طواف گنبد نورانی کاظمین، پر می گشاید تا همراه با فرشتگان الهی؛ حرم مطهرش را با بال های خود غبار بروبد و دیده را به ضریح او روشن سازد. در زاد روز مولود مبارک رجب، با یک آسمان نیاز از یگانه بی همتا می خواهیم در دریای بی کران بخشش جوادالائمه غرقمان سازد و در زمره شیفتگان واقعی او قرارمان دهد

 

ابوجعفر محمد بن علي نهمين امام از امامان دوازده گانه شيعيان و يازدهمين معصوم از چهارده معصوم است. مشهورترين لقبهاي آن حضرت جواد (بخشنده) و تقي (پرهيزگار) است. پدرش امام رضا (ع) و مادرش سبيكه يا ريحانه يا دره از مردم نوبي (شمال سودان) است. امام در سال 195 هـ.ق در مدينه به دنيا آمدند.

امام جواد (ع) در سال 203 هـ.ق پس از شهادت پدرش امام رضا (ع)، در سن هشت سالگي، به امامت رسيد دوران هفده ساله امامت او با حكومت مامون و معتصم، خلفاي عباسي، همزمان بود. هنگامي كه امام رضا (ع) به دعوت مامون از مدينه به توس رفت. اما جواد (ع) كه كودك بود، مانند ديگر افراد خانواده حضرت رضا (ع) در مدينه ماند و در سال 202 هـ.ق براي ديدار پدر به مرو رفت و سپس به مدينه بازگشت.

پس از شهادت امام رضا (ع) مامون به بغداد رفت او كه از كمالات علمي و معنوي امام جواد (ع) آگاه بود، ايشان را از مدينه به بغداد دعوت كرد. اما دولتمردان حكومت عباسي و اطرافيان مامون از اين اقدام ناخشنود بودند، به ويژه آنكه مامون تصميم داشت دختر خود، ام الفضل، را به همسري امام جواد (ع) در آورد. مامون براي آنكه آنها را از مقام علمي و فضل آن حضرت آگاه كند، در بغداد مجلس بحثي، ميان او و دانشمندان بزرگ آن روزگار، ترتيب داد. دراين مجلس، امام به پرسشهاي علما پاسخ گفت و ميزان دانش و هوش وي بر آنان آشكار شد. پس از آن مامون دختر خود را به همسري امام درآورد.

 

با کلام امام :

«تَأخيرُ التَّوْبَةِ إِغْتِرارٌ وَ طُولُ التَّسْويفِ حَيْرَةٌ، وَ الاِْعْتِذارُ عَلَى اللّهِ هَلَكَةٌ وَ الاِْصْرارُ عَلَى الذَّنْبِ أَمْنٌ لِمَكْرِ اللّهِ «فَلا يَأْمَنُ مَكْرَ اللّهِ إِلاَّ الْقَوْمُ الْخاسِرُونَ».»:
(سوره اعراف، آيه 99) به تأخير انداختن توبه نوعى خودفريبى است، و وعده دروغ دادن نوعى سرگردانى است، و عذرتراشى در برابر خدا نابودى است، و پا فشارى بر گناه آسودگى از مكر خداست. «از مكر خدا آسوده نباشند جز مردمان زيانكار.»

 

نقل :www